De Prins

Oorsprong & positie (eerste helft 20e eeuw) — De Prins verschijnt als Belgisch huismerk/atelier voor houten blaasinstrumenten. Het label wordt gebruikt voor lokaal gebouwd werk én voor gelabelde instrumenten die in België worden afgewerkt of alleen van een De‑Prins‑gravure worden voorzien.

Regionale leveranciers (ca. 1920–1939) — Om de vraag te bedienen betrekt De Prins instrumenten bij Franse en Duitse werkplaatsen. Daardoor bestaan per serie merkbare verschillen in boring, klep‑geometrie en gravure. Zowel Böhm‑ als Duits/Oehler‑systeem komt voor.

Wederopbouw & verbreding (ca. 1945–1959) — Na de oorlog groeit de markt voor studiemodellen. De Prins biedt betaalbare klarinetten (hout of hardrubber) naast betere grenadille‑uitvoeringen. Een deel is ingekocht en gelabeld; advertenties positioneren het label als kwaliteit voor de Benelux.

Concurrentie en rationalisatie (ca. 1960–1979) — De opkomst van internationale fabrieksmerken dwingt tot kleinschaliger opereren. Leveringen blijven doorlopen, maar aantallen worden kleiner en series wisselen sneller van toeleverancier.

Huidige status (ca. 2000+ ) — De‑Prins‑gelabelde instrumenten duiken sporadisch op bij verzamelaars en in de handel. Herkomst en specificaties variëren per exemplaar; het label staat vooral voor een regionale distributietraditie.